اختلال نقص توجه ، ADD + ویدیو - مجله بیش فعالی ایران - تفاوت نقص توجه با بیش فعالی

اختلال نقص توجه ، اصطلاحی است که معمولاً برای توصیف علائم کم توجهی ، حواس پرتی و ضعف حافظه استفاده می شود. در مقابل ، بیش فعالی اصطلاحی است که برای توصیف علائم بالا به علاوه  فعالیت زیاد و تکانش گری (رفتار های بدون فکر) به کار می رود. هر دو این اختلال ها در تشخیص پزشکی بیش فعالی با کمبود توجه گنجانده شده اند. در اینجا ، ما دو توضیح مجزا را شرح می دهیم :

ADD (اختلال نقص توجه) چیست؟

اختلال نقص توجه
اختلال نقص توجه

ADD (اختلال نقص توجه) اصطلاحی است که معمولاً برای توصیف یک بیماری اعصاب همراه با علائم کم توجهی ، حواس پرتی و حافظه ضعیف به کار می رود. کسانی که اختلال کمبود توجه دارند در تمرکز روی کار مدرسه مشکلی دارند ، معمولاً قرارها را فراموش می کنند . آنها به راحتی زمان را از دست می دهند و با وظایف اجرایی دست و پنجه نرم می کند. ADD اصطلاحی منسوخ شده است و دیگر یک تشخیص پزشکی نیست ، گرچه اغلب هنوز هم برای اشاره به زیر مجموعه خاصی از علائم استفاده می شود که تحت عنوان چتر ADHDیا بیش فعالی قرار دارد.

تفاوت بین بیش فعالی و اختلال نقص توجه

بسیاری از افراد از عبارات ADD و ADHD به جای یکدیگر استفاده می کنند ، اما اینها یک چیز نیستند. ADD (اختلال کمبود توجه) اصطلاح محاوره ای برای یک نوع خاص از ADHD است . نوع غالباً بی توجه ، که قبلاً اختلال کمبود توجه نامیده می شد. به طور خلاصه:

  • از نظر فنی ، اختلال نقص توجه (ADD) دیگر یک تشخیص پزشکی نیست. “ADD” اغلب برای اشاره به نوع بی توجه بیش از حد ADHD و علائم مرتبط استفاده می شود
  • از سال ۱۹۹۴ ، پزشکان از اصطلاح ADHD برای توصیف انواع مختلف بیش فعالی و بی توجهی یا کمبود توجه استفاده می کنند.
  • هنوز هم بسیاری از والدین ، معلمان و بزرگسالان از واژه “ADD” استفاده می کنند.

حتما مقاله انواع بیش فعالی را بخوانید 

نشانه های بی توجهی

بی توجهی یا مشکل در تمرکز ، یکی از علائم اختلال نقص توجه است. نشانه های زیر در این اختلال محتمل هستند :

  • به راحتی حواس شان پرت می شود
  • فراموشکار است ، حتی در فعالیت های روزمره
  • قادر به توجه دقیق به جزئیات در کار ، مدرسه یا فعالیتهای دیگر نیستند و اشتباهات زیادی مرتکب میشوند
  • شخصی که صحبت میکند را نادیده می گیرند ، حتی اگر مستقیماً با او صحبت شود
  • دستورالعمل ها را دنبال نمی کنند
  • نمی توانند کارهای مدرسه یا کارهای خانه را به پایان برسانند
  • تمرکز خود را از دست می دهند
  • در سازماندهی مشکل دارند
  • از کارهایی که نیاز به تلاش طولانی مدت ذهنی دارند(مانند تکالیف منزل) متنفر هستند و از آنها اجتناب می کنند

 

 

دیدگاهتان را بنویسید